Het menu van een reisagentschap. Iets voor luxe pelgrims.

Voor een volledig georganiseerde en prima verzorgde reis leg je al vlug tussen de 3500 en de 4000€ (incl bagagetransport) neer. Het wordt zeer idyllisch beschreven om de prijs wat verteerbaarder te maken. Ik zoek er maar een kwart aan te besteden en me bovendien zo vrij te voelen als een vogel om daar te gaan en te staan waar het me belieft. Maar goed, iedereen heeft het recht om te reizen hoe hij of zij wil en dan is het prima dat er dergelijke formules worden aangeboden.  

Lissabon - Póvoa de Santa Iria, 25k

Uw tocht begint in het magistrale oude Lissabon, de hoofdstad van Portugal. De route slingert zich door de verschillende cultuurlandschappen die Portugal rijk is naar het noorden. U laat Lissabon achter u en betreed de groene vallei van de Taag bekend om zijn rasstieren en -paarden. U verlaat Lissabon via de beroemde Caminho de Fatima. U volgt de rivier de Taag door het park das Nacoes de stad uit. U wandelt door groene valleien naar Provoas de Santa Iria. U verblijft in een sfeervol streekhotel op basis van logies en ontbijt. 

Póvoa de Santa Iria - Villa Franca de Xira, 16 km.

U volgt een netwerk van paden en wegenlangs de Taag naar het noorden tot je Villa Franca de Xira bereikt. U verblijft in een sfeervol streekhotel op basis van logies en ontbijt

Vila Franca de Xira – Azambuja, 20km.

U wandelt vandaag verder langs de Tejo over kleine wegen door een gebied dat bekend is vanwege zijn paarden en stierengevechten. U overnacht in Azambuja, beroemd om zijn stierenloop. U verblijft in een sfeervol streekhotel op basis van logies en ontbijt

Azambuja- Santarem, 31km.

U vervolgt uw tocht over kleine boerenpaden door wijn- en boomgaarden naar het noorden. Net voor Santarem volgt er nog een kort klimmetje alvorens u het historische stadje binnentreed. Uw hotel is gelegen in het historische centrum van de stad, op basis van logies en ontbijt. 

Santarem –Golega, 31km.

Vandaag volgt er een relatief lange maar nagenoeg vlakke etappe. U laat Santarem achter u en volgt een landelijke weg langs de oevers van de Taag verder naar het noorden. U wandelt tussen de weiden met grazende paarden en stieren naar Golega. U verblijft in een sfeervol streekhotel op basis van logies en ontbijt.

Golega– Tomar, 29km.

U verlaat Golega over een landelijke weg en het duurt niet lang voor je Quinta da Cardiga bereikt, één van de mooiste landgoederen van Portugal. Hierna wordt het landschap heuvelachtiger. Het eindpunt van deze dag is de historische stad Tomar met zijn prachtige Plaza de la Republica. Uw hotel is gelegen in het historische centrum van de stad, op basis van logies en ontbijt. 

Tomar – Alvaiazere, 31km.

Het landschap vandaag begint te veranderen en u wandelt initieel door beboste valleien langs boerenweggetjes en over een oude Romeinse heirbaan. De route begint nu langzaam te klimmen alvorens u Alvaiazere bereikt. U verblijft in een sfeervol streekhotel op basis van logies en ontbijt.

Alvaiazere - Ansiao, 15km.

U begint de dag met een pittig klimmetje alvorens de route afdaalt tussen de groene heuvels. Hierna wandelt u verder door het glooiende landschap van olijfgaarden en akkerlanden naar Ansiao. U verblijft in een sfeervol streekhotel op basis van logies en ontbijt.

Ansiao – Conimbriga, 29km.

Via de 17de eeuwse brug verlaat u Ansiao. U wandelt over schaduwrijke weggetjes tussen de eucalyptus en dennenbossen van deze streek naar Netos. U vervolgt uw tocht door de groene heuvels en passeert het op de heuvel gelegen dorpje Alvorge alvorens Conimbriga te bereiken. Deze goed bewaarde Romeinse nederzetting is tevens uw eindpunt voor vandaag. U verblijft in een sfeervol streekhotel op basis van logies en ontbijt.

Conimbriga - Coimbra, 20km.

U laat het prachtige Conimbriga achter u en de Camino Portugues klimt nu omhoog naar de Alto de Cruz de Mourocos. U kunt hier genieten van de schitterende vergezichten over de eeuwenoude universiteitsstad. Hierna daalt de route langzaam af en wandelt u Coimbra binnen. Uw hotel is gelegen in het historische centrum van de stad, op basis van logies en ontbijt.

Coimbra – Mealhada, 22km.

Als u Coimbra verlaat begint de route gelijk te stijgen naar de Cioga do Monte. U daalt af en de route volgt nu min of meer de oude Romeinse weg. tussen de wijngaarden door wandelt u naar Mealhada, sinds mensenheugenis een belangrijke pleisterplaats langs de Camino Lusitania. U overnacht in een sfeervol streekhotel op basis van logies en ontbijt.

Mealhada - Agueda , 25km.

U wandelt verder door het glooiende landschap waarin de wijngaarden en bossen elkaar afwisellen. Een netwerk van kleine paden en boerenwegen brengt u naar Alvelas del Caminho alvorens u Agueda gelegen aan de oevers van de Certima bereikt. U overnacht in een sfeervol streekhotel op basis van logies en ontbijt.

Agueda – Albergueria-a-Velha.

16km U wandelt verder langs de oude Romeinse heirbaan door dennen- en eucalyptusbossen. Net voor Albergia A Velha steekt u een Romeins bruggetje over en volgt er nog een klimmetje. U overnacht in een sfeervol streekhotel op basis van logies en ontbijt. 

Albergueria-a-Velha - Oliveira de Azemeis.

20km U wandelt initieel verder door de beboste heuvels en de dorpjes volgen zich nu sneller op. Het historische stadje Oliveira de Azemeis is uw eindpunt voor vandaag. U overnacht in het centrum van het stadje in een hotel op basis van logies en ontbijt 

Oliveira de Azemeis - Malaposta , 17km.

U trekt verder door het heuvelige landschap en de Camino klimt langzaam naar Sao Joao da Madeira. Hierna daalt u daar de groene heuvels naar Malaposta, de laatste halte alvorens u Porto bereikt. U overnacht in een sfeervol streekhotel; op basis van logies en ontbijt.

Malaposta - Porto, 25km.

U vervolgt uw tocht en passeert nog het 13de eeuwse klooster van Mosteiro de Gijon alvorens u de buitenwijken van Porto bereikt. Het historische Porto dat terecht is uitgeroepen tot werelderfgoed is het eindpunt van deze etappe. Uw hotel is gelegen in het historische centrum van de stad, op basis van logies en ontbijt.

Porto – Vila do Conde : 22km, +40m,-30m.

Deze route begint in het hart van het middeleeuwse Porto. Met zijn smalle straatjes, statige gebouwen en prachtige ligging aan de Douro rivier wordt Porto terecht tot een van de idyllische steden van Europa gerekend. Uw hotel is gelegen in het historische centrum van de stad. Een korte transfer brengt u naar Matasinos (indien u gekozen heeft voor bagage vervoer ). Hier begint de Camino Portugues zijn lange tocht naar Santiago de Compostela. U vangt uw tocht aan over het pad dat naar het noorden loopt. U wandelt afwisselend over een vlonder pad door duinen en dan weer langs het strand tot u Vila do Conde, uw eindpunt voor vandaag bereikt. Overnachting Vila do Conde.

Vila do Conde – Barcelos : 29km, +200m, -100m.

Het pad draait nu landinwaarts en het duurt niet lang voor Sao Pedro de Rates, met zijn prachtige romaanse kerk en barokke herenhuizen, in zicht komt. Hierna beginnen we aan het eerste klimmetje van deze Camino naar de top van de Alto de Muher. We dalen af door de eucalyptus bossen en zetten onze tocht verder naar Barcelos. Dit oeroude stadje met middeleeuwse brug, romaanse kathedraal, schitterende plazas en unieke ovale Templo de Bom Jesus is tevens ons eindpunt voor vandaag. Overnachting Barcelos

Barcelos –Vitorino : 22km, +180m,-170m.

Als we het schitterende Barcelos achter ons laten begint de Camino Portugues al snel aan een pittig klimmetje naar de top van de Alto de Portella. We wandelen tussen de akkers en wijngaarden naar boven om vervolgens door eucalyptus bos af te dalen naar het in de wijngaarden gelegen Ponte das Tabuas. We steken hier de Rio Neiva over via het prachtige middeleeuwse bruggetje en zet uw tocht verder naar Valinhas het eindpunt van deze dag. Overnachting Vitorino.

Vitorino - Ponte de Lima : 14km, +220m,-210m.

U zet uw tocht verder door het boerenlandschap van de Minho. U wandelt door de wijngaarden en passeert een aantal kapelletjes op uw tocht naar Ponte de Lima. Dit middeleeuwse stadje met prachtige oude brug over de Rio Lima is tevens het eindpunt van deze etappe. Overnachting Ponte de Lima.

Ponte de Lima – Rubiaes: 19km,+460m,-130m.

We steken de middeleeuwse brug over en wandelen via rustige paden en boerenweggetjes door een voor deze streek erg verlaten landschap naar het noorden. We bevinden ons nu in de regio van de Minho. Op onze tocht door de akkers en dichte dennenbossen komen we maar af en toe een piepklein dorpje tegen alvorens we aan de lange klim naar de Portella Grande beginnen. Over smalle schaduwrijke bospaden omzoomd met varens trekken we steeds verder omhoog. Eenmaal boven worden we verwelkomd met een schitterend uitzicht over het groene landschap. Een steile afdaling in de vallei van de Coura naar het slaperige dorpje Rubiaes, ons eindpunt voor vandaag. Overnachting Rubiaes.

Rubiaes – Valenca : 17 km ,+90m,- 200m.

De Camino Portugues daalt langzaam af naar de Rio Coura en de Pons Romana, een perfect bewaarde Romeinse brug die we oversteken. We wandelen nu over paden en rustige boerenweggetjes omhoog door de beboste vallei naar de top van de Alto de San Bento. Eenmaal boven kunnen we genieten van de schitterende vergezichten over de vallei van de Minho. We zetten onze tocht verder door de wijngaarden en groene akkers naar het oude vestingstadje Valenca dat de grens met Spanje bewaakt. Overnachting Valenca.

Valenca – O Porrino : 19km,+90m,-80m.

Via de smeedijzeren brug steken we de Minho over en wandelen Spanje binnen. Het middeleeuwse Tui is met zijn barokke paleizen en romaanse kathedraal prachtig gelegen hoog boven de Minho. Bij het verlaten van de stad passeert de Camino Portugues bijna gelijk het 11de eeuwse romaanse kerkje van San Bartolome. Het pad volgt nu een klinkerweggetje naar de middeleeuwse brug over de Rio Louro. Via een netwerk van landelijke wegen en bospaden bereikt het pad de Cruceiro San Telmo en het middeleeuwse bruggetje Ponte das Febres. De route volgt nu een schaduwrijk bospad in de richting van A Magdalena met opnieuw een schitterend middeleeuws bruggetje. Hierna komen de buitenwijken van O Porrino in zicht. Deze moderne stad is tevens het eindpunt van deze etappe. Overnachting O Porrino.

O Porrino – Arcade : 22 km,+280m,-280m.

Als uw route de buitenwijken van de stad achter zich heeft gelaten, volgt u de oude Romeinse militaire weg XIX naar het noorden. Via landelijke wegen tussen velden en wijngaarden bereikt u het dorpje Mos. Hier volgt de route afwisselend de weg en een bospad naar het hoogste punt van deze etappe de Monte de Santiago de Antas. De route daalt nu af naar Redondella, een mooi stadje met een klein historisch centrum en schitterende vroeg- gotische kerk, gewijd aan Santiago. Hierna volgt de Camino een bospad naar de top van Alto de Lomba waar u schitterende uitzichten heeft over de Ria de Vigo. Het pad daalt nu af naar het prachtig aan de kust gelegen Arcade. Overnachting Arcade. 

Arcade – Pontevedra : 13 km,+100m,-180m.

U steekt de Rio Verdugo over via de beroemde Ponte Sampaio waar Napoleon een historische nederlaag liep. Het pad klimt nu steil het dorpje uit via smalle klinkerstraatjes. Eenmaal boven loopt het pad nu afwisselend over boerenweggetjes en landelijke paden tussen de velden en wijngaarden naar Pontevedra. Onderweg passeert u nog een aantal typische uit granietsteen opgetrokken dorpjes. Het barokke Pontevedra is reeds sinds de middeleeuwen het belangrijkste handelscentrum van deze streek. Overnachting Pontevedra.

Pontevedra – Caldas de Reis : 18km,+120m,-100m.

U laat de schitterende stad Pontevedra achter u en wandelt via kleine landweggetjes en klinker straatjes het Galisische platteland in. De Camino Portugues leidt ons tussen groene akkers, wijngaarden en kastanje bossen naar het romaanse kerkje van Santa Maria de Alba. Midden tussen de wijngaarden treffen we de fontein van Tibo, die al eeuwen verfrissing biedt aan dorstige pelgrims. We lopen verder naar Caldas de Reis. Dit kuuroord met natuurlijk warmwaterbronnen is reeds sinds Romeinse tijden een geliefde pleisterplaats voor vermoeide reizigers. Overnachting Caldas de Reis. 

Caldas de Reis – Padron : 18km,+120m,-100m.

Bij het verlaten van Caldas de Reis steekt u via een middeleeuwse brug de Rio Umia over. De route begint langzaam te stijgen via een netwerk van schaduwrijke bospaden naar het dorpje Santa Marina met mooi romaans kerkje. We wandelen verder omhoog door dichte dennenbossen naar de top van O Pino. Tijdens onze afdaling op weg naar Padron passeren we het 12de eeuwse kerkje van San Xulian. Padron met zijn romaanse kerk, middeleeuwse brug en indrukwekkende klooster is tevens het eindpunt van deze etappe. Overnachting Padron.

Padron – Santiago de Compostela 24km,+310m,-60m.

Tijdens deze laatste wandeldag passeert u een aantal kleine dorpjes op weg naar de prachtige barokke kerk van Esclavitude. Iets verder komt u langs de op de heuvel gelegen ruïnes van de Castro Lupario burcht. Via klinker straatjes en kleine weggetjes klimt u naar de Agro de Monteiros vanwaar u de torens van Santiago de Compostela voor het eerst in beeld krijgt. Het majestueuze Santiago boordevol architecturale hoogtepunten van pre-romaans tot hoog barok is een waardige afsluiter van deze fantastische wandelreis. Overnachting Santiago de Compostela.

Kleine update

Zo, ik begin stilaan af te tellen. Het is raar maar deze keer voel ik me heel rustig. De vorige keren een beetje onrust in mijn lijf die veroorzaakt werd door de vrees het één of het ander te vergeten. Ook het feit dat ik onlangs in Lissabon geweest ben zwakt de vragen rond het onbekende ook af. Ik heb er nu helemaal geen last van. Ziekenkas is geregeld, reisverzekering was al okee, m'n bottienen worden gelapt want er was wat sleet op de hielen. Mijn gedenksteentjes om onderweg achter te laten, check ! Sanne heeft 2 mooie zilveren steentjes meegegeven ter nagedachtenis van haar overleden kindjes. Zo mooi, er staan engeltjes in gegraveerd. Ook voor de buurvrouw neem ik een keitje mee en natuurlijk ééntje van m'n eigen kroost die onlangs nog is uitgebreid met een schattig kleindochtertje. Ik heb dan ook nog wat inkopen gedaan in de Decathlon en op Bol.com, dankjewel dochtertje en zoon voor dit kado. Wat lichte t-shirts, een windstopper, een sweater. Zojuist heb ik m'n backpack gewassen. En ik denk er toch goed aan te doen om toch maar eens een reislijstje op te stellen. Ik ben er precies iets te gerust in. Nu bedenk ineens dat het aspect apothekerij nog niet in me was opgekomen. Eens checken ... compeed, merchurochroom, vochtinbrengende balsem ... wat plakkers ook nog ... kamferspray voor verhitte voeten, talkpoeder, deet tegen de lastige insecten. Dat mag ik dus zeker niet vergeten. 

Mijne stapmaat Al den Amerikaan daarentegen die maakt zich toch wat zorgen. Zo te lezen krijg ik de indruk dat hij nogal lichtzinnig heeft besloten om de tocht aan te vatten. Hij had beter een volledige genezing van zijn been afgewacht en een fiat van de dokter. Hoe langer hoe meer rijzen er bij hem wijfels over de haalbaarheid van zijn opzet. Hij schreef me onlangs dat de dokters te veel spierweefsel  hadden weggenomen van zijn been en dat deze nog niet ten volle terug op kracht was. Ook nam hij nog antibiotica tegen de ontstekingen. Hij was daarom zinnens om kortere trippen te maken en gebruik te maken van het georganiseerd bagagevervoer. Dat zou pas slim zijn. Alhoewel we over een periode van 3 jaar spreken en hij dagelijks zijn gym-oefeningen doet, vrees ik dat hij in zijn prognoses over zijn genezingsproces iets te voortvarend is geweest. We zien wel en waar ik kan trek ik hem mee over de meet. Toch zal hij naar zijn lichaam moeten luisteren en zelf moeten oordelen. Het zou jammer zijn moest hij het niet halen. Zo graag had hij de kerken en kathedralen weergezien, schrijft hij. Er zijn anders nog oplossingen. Ik las op FB de replies van zijn vriendenkring op zijn post aangaande zijn twijfels. Alsof hij iemand zou teleurstellen indien hij zou moeten afhaken onderweg en hier op voorhand al wilde op anticiperen. Graag las ik dan ook de opmerkingen die zijn vrienden hem maakten. Velen gaven aan dat het geen schande is om de camino naar je eigen leest te schoeien. Dat het dus geen schande is om gebruik te maken van vervoer indien het je iets minder lukt. Anderen schrijven dan weer dat hij wanneer hij deels met het openbaar vervoer pelgrimeert, er meer tijd overblijft om aan sightseeing te doen op de verschillende alberguestops.  We zien wel, maar dat hij vooral maar naar zijn lichaam luistert. Dat is zowat het voornaamste. En zelfs opgeven is geen oneervolle nederlaag. 

Ik stop hier, ... nog rubberdoppen voor m'n stokken. Er zal nog wel wat in me opkomen zeker ? Ja zeg, die hittegolf nu daar in Zuid Europa ! Vandaag tegen de 50°C in Portugal ! Dat het maar al wat mildert tegen dat ik er aankom. Dat zal wel ... ik begin aan mijn lijstje zie. 

Dankjewel Leo voor het lollige plaatje met humor !

Caminho Portugués. Een kennismaking voor het vertrek.

Goed beter laat dan nooit maar m'n pelgrimsvriendin Arlette uit Lyon maakte me er attent op dat deze bijdrage uit m'n wandelblog niet zou misstaan op deze blog. Merci beaucoup ma chère Arlette en bij deze zet ik het er even bij. 

Het is weeral een tijdje geleden dat ik nog eens lawaai heb gemaakt in deze blog. Het wandelen lag even stil. Dit in de aanloop naar een citytripje in Portugal en het feit dat den Hugo ook ergens ten velde Gods Wegen bewandelt, zij het dat die van hem iets doorgrondelijker zijn. Maar los daarvan ontbrak het me ook even aan inspiratie om iets neer te pennen. Terpsichore, de muze van de lyrische poëzie, was een toerke gaan vliegen. Hahaha, niet denken dat ik me de allures van een poëet aanmeet hoor ! 😉

Onzen Hugo zijne Camino Piémontais zit er op en deze heeft hij ingeruild voor de Camino Frances. Daar heeft hij ook al stevig op ingehakt en vandaag zal hij Burgos bereiken. Hij zit dus nu in de beruchte Mesetas, een bij wijlen desolate hoogvlakte boven de 800m. Hij stelt het zeer goed. Althans zo te oordelen naar zijn blogverslagen.  Hugo kreeg van de Ronny een opdracht mee : Bij de smid (in Ategue) op het fotootje hierboven moest hij een bestellingeske plaatsen. Ik vermoed dat het een smeedwerken schelpenschapuliertje moet zijn om het als geschenk het één of ander verbond te symboliseren. Op de duur kan je mekaars gedachten lezen. De smid kon zelfs zich de Ronny nog herinneren zo schrijft Hugo. Lees maar ! : Blog Hugo

Ons Els is ook terug thuisgekomen. Samen met Frank, de man die ons logies aanbood in Zelhem op het Pieterpad heeft ze 2200 km gefietst op de Via de la Plata. (cfr : Pieterpad Zelhem Frank ). Heen en terug vanuit Sevilla naar SdC, een huzarenstukje. Ook voor haar een heel diepgaande ervaring. Vooral Galicië zal hen heugen. Ik schat een 50 kilometer aan hoogtemeters. Begint daar maar eens aan. Ik pas daarvoor. Merkwaardig was wel dat de fietsroute erg afwijkt van de staproute. Eerst was ik de mening toegedaan dat de La Plata niet zo in trek was bij fietsers vanwege het ongewoon zware traject. Ik ben er niet zo veel tegengekomen onderweg. Dat het fietstraject op de kaarten zo veel verschilt van het staptraject verklaart dus mijn foute inschatting. 

Een citytripje, dat was lang geleden dat zoiets nog eens aan bod is gekomen. Lissabon leek me een interessante bestemming, temeer omdat ik er in augustus terug naar toe trek om m'n pelgrimstochtje te beginnen. Veel geluk gehad met de heenvlucht. Beetje gokken op de goede afloop. De vakbonden van de piloten van Brussels Airlines hadden immers op maandag en woensdag beslist om te staken. Geen vluchten bijgevolg. Tussen die 2 stakingsdagen door stond onze vlucht geboekt. Als bij wonder geen enkele probleem ondervonden. Hopla de lucht in voor een vluchtje van 2 uur een half. In Bordeaux laveerde de vlieger naar de Golf van Biskaje om in Spanje ter hoogte van Oviedo terug boven land te komen. Om 12 uur stonden we op Portugese bodem. Een temperatuurtje rond de 22 graden en aangezien we nog niet vertrouwd waren met het openbaar vervoer werd het een taxi tot aan de albergue, excuus het hotel. Een net bed, een goed gevulde ontbijttafel, vriendelijk personeel en meer heb je niet nodig. Zeker niet als je er enkel overnacht en 's morgens een boterhammeke eet om vervolgens op stadsverkenning te gaan.  Als je slaapt zie je toch niks van enige overbodige luxe. KISS is de boodschap. Keep It Simple and Stupid 😋. Meegenomen was ook het metrostation dat vlak aan het hotel lag. Vrij gemakkelijk in het gebruik maar je moet wel eerst doorhebben hoe je aan een geldig vervoersbewijs geraakt. Dat was geen sinecure aan die biljettenautomaten. 

Lissabon heeft me verrast en gecharmeerd. Afgaand op de diversiteit kwa etnische afkomst had ik even de indruk dat ik terug in Rio de Janeiro zat. Een geslaagde mélange van huidtinten gaande van maagdelijk wit tot pikzwart tref je dus ook in Portugal aan. Een gevolg van de vermenging met de inheemsen uit hun koloniaal verleden. Maçao, Mozambique, Angola, Ceylon, Oost-Timor ... er zijn er een stuk of 40.  In een nu reeds gedateerd boekje las ik dat het er in Lissabon maar een armoedige bedoening was. Dat was het vroeger. Een gevolg van het wanbeleid met de rijkdom die de vele koloniëen hen opbracht. Het geld werd verbrast aan uiterlijk vertoon. Paleizen, kerken, mausoleums, pracht en praal in overvloed voor de elite maar de geldstromen droogden op en er werd nooit geïnvesteerd. Portugal en met name Lissabon en Porto  verpauperden met vuile straten, bedelaars, onderkomen parken en plantsoenen tot gevolg. Het hinterland was op een haartje na ontwikkelingsgebied geworden.  De steun van Europa heeft haar doel niet gemist. Het is een mooie en gigantische stad waar er veel te bezien valt. Nu was het er kraaknet. Zeker hun toeristische trekpleisters. Ik denk dat je wel een jaar nodig hebt om alles te verkennen. Zoveel tijd had ik niet en heb me dan maar beperkt tot de meest interessantste stadgedeelten. 

De Alfama trok mijn speciale aandacht. Enerzijds omdat daar het beginpunt ligt van mijn Caminho, zijnde het This is Lisbon Hostel en anderzijds omdat dit het stadsgedeelte is dat niet getroffen werd door de aardbeving van 1755 waarbij gans Lissabon werd verwoest door ontstane brandhaarden. Een prachtig boek over deze aardbeving vind je in de roman van Titus Müller : De Wrake Gods. 

*** Wanneer een grote aardbeving in 1755 Lissabon verwoest, ziet de Orde der Jezuïeten hierin de toorn van God. Wetenschapper Antero Moreira de Mendonça verzet zich tegen deze theorie en wil aantonen dat het een natuurwetenschappelijk verschijnsel is. Antero onderschat echter hoe ver de macht van de Jezuïeten reikt en hij belandt in de gevangenis. Met behulp van de mysterieuze Leonor weet Antero uiteindelijk te ontsnappen. Maar wat hij niet weet, is dat de mooie Leonor sympathiseert met de Jezuïeten. Aan wie behoort haar hart toe: aan de wrede orde of aan Antero? ***

De Alfama is een authentiek stadsgedeelte met steile trapjes, nauwe steegjes, vervallen krotten en een arm ogende bevolking. Het ademt een zekere tristesse uit. Jawel zeg, ik heb mijn startpunt wel goed gekozen ... een stuk of 300 trappen te doen om er te geraken. Toerist zijnde is het een must om daar door te trekken gebruik makend van het beroemde trammetje 28. Ik vond het nogal vrij voos om daar op te kruipen en verkoos de benentram. Bovendien stond er een wachtrij van minstens een uurtje. Ook werd er gewaarschuwd voor zakkenrollers. Zeker wanneer je op die tram geen zitje kon bemachtigen en je je recht staande moest houden aan de hanglussen. Dat dit ritje niet kon doorgaan leidde tot grote ergernis van mijn eega. Zij had die  hellende steegjes kenbaar onderschat. Het was dan nog bloedheet op de koop toe. Een bezoekje aan het Castello Sao Jorge, Sint Joris de patroonheilige van de kruisvaarders, was ook de moeite waard om er eens binnen te wippen. Doordat dit kasteel op het hoogste punt van Lissabon ligt had je er een geweldig panorama op de stad. 

Een ander stadgedeelte, het parque Naçoes stond dan weer in schril contrast met de Alfama. Hier werd er als het ware een futuristische stad gebouwd met brede boulevards, sjieke kantoorgebouwen en gigantische winkelcomplexen. Op de koop toe nog een kabelbaan om met een gondeltje al die architecturale verwezenlijkingen te kunnen bewonderen. Ik heb gelezen dat de huisvuilophaling via buizen en de daartoe benodigde hydraulica gebeurd.  De architecten hebben hier de harmonie betracht van groen en beton. Het is hen min of meer gelukt. Vele kunstwerken moeten de ganse buurt een artistiek accentje geven. Niet verwonderlijk dat het megalomane eurosongfestival hier plaats heeft gevonden. 

In het oog springend is wel de Vasco da Gama toren. Met zijn 135m hoogte de hoogste van Portugal. De Vasco da Gamabrug (Ponte Vasco da Gama), iets meer gelegen naar het Noorden is een ruim 17 kilometer lange (gedeeltelijke) tuibrug over de Taag ten oosten van Lissabon. Zij verbindt de plaatsen Sacavém en Montijo en is genoemd naar de Portugese ontdekkingsreiziger Vasco da Gama (1469-1524).


Het is tussen toren en brug dat ik de eerste tekenen van de Caminho Portugués heb opgevangen. Na de eerste stempel in de St. Jacobskathedraal van Lisboa zal ik 12 paaltjes lang de linkeroever van de Taag volgen. Daar aan de Tejo,  zullen mijn eerste pelgrimsstappen geregistreerd worden.  Ook de zeer gekende bedevaartweg naar Onze-Lieve-Vrouw van Fátima loopt langs dit traject. Het is alleszins al een mooie prelude voor een onwaarschijnlijk avontuur.  

Een citytrip is natuurlijk niet te vergelijken met een camino en wordt redelijk gekruid met terrasjes en museumbezoekjes. Zo kwamen de wijken Cais de Sordé, Rossio en Baixa Chiado ook even aan bod. Indrukwekkende gebouwen en standbeelden, winkelstraatjes, marktjes met hopen. Straatmuzikanten, studenten in hun klassieke zwarte kledij en capoeiradansers kleuren het straatbeeld. Maar ook sukkelaars zijn er in overvloed ! Bedelaars, blinde muzikanten, misvormde mensen die hun handicap etaleren en jonge mensen die er zo stoned als een gestroopte paling bijlopen. 't Is van overal. 

De wijk Belèm, waarmee eigenlijk naar Betlehem wordt verwezen, was voor mij de max.  Het geweldig mooie, in manuellaanse stijl gebouwde San Jeronimo klooster werd opengesteld voor het publiek. Daar moet je van profiteren. Het monument van Hendrik de Zeevaarder was eveneens de moeite. Mooi uitzicht op de brede Taag. Een beetje raar was het zicht op de amfibiebussen die op de Taag voeren. Beneden in de kelderruimten van het monument werd er een tentoonstelling geëxposeerd over het wedervaren van de grote zeevaarders. Zeemonsters zoals de grote kraak, menselijke gedrochten, een platte aarde waar ze af konden vallen, hun angsten voor het onbekende ... allemaal erg verrijkend. De Toren, de Torre de Belèm, iets verderop sprak ook tot de verbeelding. Van op die plaats is Vasco da Gama vertrokken om Indië te gaan ontdekken. Ik had er echt willen bijzijn. Alhoewel, die Vasco moet ne moeilijke mens geweest zijn. Hij liet bij een Brahmaanse spion de lippen en oren afsnijden en liet er die van een hond aannaaien. Zo stuurde hij deze arme man naar zijn opdrachtgever. 
Het is alleszins een mooie uitstap geworden. Ik had het eerlijk gezegd niet verwacht.  Adeus Lisboa, in augustus sta ik er terug als het me gegund wordt. 
De terugvlucht verliep eveneens rimpelloos. Het werd een avondvlucht en bij het overvliegen van de Spaanse kustgrens was de zon reeds onder. In het westen de mooie roze purperen kleuren die een ondergaande zon boven de wolken schildert, in het oosten de nacht met de verlichte steden - Bordeaux, Poitiers, Tours, Parijs. Allemaal al te voet 🏃🏃🏃doorgelopen dacht ik bij mezelf daarboven 11000m hoog in de lucht. Vervolgens kwam ik tot de conclusie dat het met een vlieger toch nog iets vlugger gaat ✈✈✈ ! 

Ik sluit af nu met een indruk : Een citybezoek Lissabon is een echte aanrader, neem het van me aan. Het stelt je zeker niet teleur. Ik heb er wat fotokes van getrokken. Het zijn er wel wat veel maar goed ... 💤💤💤 (>300 met op options te drukken kan je fast play aanklikken. Dan gaat het vlugger)

17138 Created with flickr slideshow.

Wat is het prijskaartje van zo'n tocht ?

Het is niet iedereen gegeven om zulk een tocht op eigen kracht te ondernemen. Denk even aan minder mobiele mensen die graag zo een pelgrimstocht zouden willen ondernemen maar daartoe fysisch niet meer in staat zijn. Ook mensen bij wie het alleen zijn of het onbekende afschrikt maar evengoed ook mensen die het toch wel iets comfortabeler willen. Dan is het wel goed dat er reisorganisatoren zijn die op die nood een oplossing bieden. Iedereen is vrij om te pelgrimeren naar eigen goeddunken. 


Wanneer men op eigen houtje zo een camino plant, basic weliswaar, dan geeft men als leidraad aan dat het aantal kilometers dat men loopt uitgedrukt in euros de kostprijs van je avontuur zal zijn. Dit exclusief de reiskosten naar je bestemming en deze terug naar huis van je eindbestemming. 

Nu was ik eens benieuwd wat me dat zou kosten indien ik van zo een formule zou gebruik maken. Ik ga geen reclame maken voor het één of ander reisbureau, neenee, ik geef enkel maar wat prijzen weer. Reisbureaus die zulke reizen aanbieden hanteren immers ongeveer gelijkwaardige prijzen. Ze zijn inclusief accomodatie. Dwz, met eigen badkamer, bagagevervoer indien gewenst, routebeschrijving, kaarten, transfer van en naar de luchthaven. Maar niet de gewone maaltijden en je vliegtuigtickets, daar moet je zelf in voorzien.

Voor een tochtje van Lissabon tot in Coimbra / 12 dagen.
Prijs op basis van één persoon met bagagevervoer € 1158.
Prijs op basis van één persoon zonder bagagevervoer € 952.

Voor een tochtje van Coimbra tot in Porto / 8 dagen.
Prijs op basis van één persoon met bagagevervoer € 766.
Prijs op basis van één persoon zonder bagagevervoer € 526. 

Voor een tochtje van Porto tot in Santiago de Compostela / 14 dagen.
Prijs op basis van één persoon met bagagevervoer € 975.
Prijs op basis van één persoon zonder bagagevervoer € 866 . 

Voilà, dat zou me rond de 3500 euro kosten met een budgetformule. Vliegtuigtickets en maaltijden bijgerekend .... 
Conclusie : Ik zal mijne plan wel trekken voor een kwart van deze prijs en zelf naar slapen en eten op zoek gaan. Basic pelgrimmeren  is daarenboven het basisingrediënt voor een voldoening gevende Camino.  

Toch maken de reisorganisatoren het aanbod wel zeer aantrekkelijk. En daar is niks mis mee zolang ze wat mij betreft met georganiseerd bagagevervoer of busladingen touregrinos de slaapplaatsen van de andere pelgrims maar niet massaal op voorhand inpalmen. 
Ze bieden dan ook een waaier van reisformules aan. 

Hierzie wat voorbeelden : 

Budget : Bij deze formule maakt men gebruik van pensionnetjes en eenvoudige hotelletjes (1*) of herbergen met privé kamers. Wel steeds met eigen badkamer. Deze accommodaties liggen vaak eerder aan de rand van het historische centrum. Bij deze formule wordt een schone doch eenvoudige kamer aangeboden maar  nimmer wordt er gebruik gemaakt van jeugdherbergen of slaapzalen. Dit is de formule voor iedereen die puur voor het wandelen kiest en minder belang hecht aan het soort accommodaties. 

Standaard : Voor de standaard versie wordt er gebruik gemaakt van pensionnetjes en comfortabele hotelletjes (1* tot 2** en soms 3***). Steeds met eigen badkamer. In  de grote steden zoals bijvoorbeeld Porto of Pontevedra is de accommodatie steeds gelegen in het historische centrum van de stad. Er wordt naar gestreefd een schone en degelijke accommodatie te leveren tegen een zeer scherpe prijs! 

Gouden randje : Er wordt zo veel mogelijk gebruik gemaakt van Casa Rurales, Fincas en boetiek hotelletjes van de categorie 2** tot 3***. Bij de keuze van deze accommodaties wordt er rekening gehouden met het sfeervolle karakter, de gastronomie en eventuele aanwezigheid van een zwembad of een mooie tuin. Ook bestaat er de mogelijkheid op aanvraag, tot een upgrade naar Paradors en 4 sterren hotels, waar deze aanwezig zijn langs de route. In alle grotere steden is de accommodatie altijd gelegen in het historische centrum van de stad. Dit is de formule bij uitstek voor ieder die een pelgrimstocht wil maken zonder daarbij aan luxe in te boeten!

M'n credencial voor de Portugués heb ik op zak !

Afgelopen dinsdag heb ik m'n geloofsbrief aangevraagd bij het genootschap voor m'n op stapel staande tocht naar SdC. Zonder geloofsbrief en stempelboekje wordt het moeilijk om gebruik te maken van de pelgrimsherbergen. Maar ook aan het einde van je tocht kun je enkel aanspraak maken op je pelgrimsdiploma wanneer je je stempelboekje kan voorleggen. Op de site van het genootschap spreekt men van minstens 4 weken op voorhand daar werk van te maken. Groot was mijn verbazing dan ook dat op woensdag het boekje en de geloofsbrief al in de bus zaten. Ja, de man binnen het genootschap die daarvoor zorgt, Chris Cardinael, heeft in '15 met mij een stukje Via de la Plata gelopen. Toen heeft hij ook voor m'n documenten gezorgd. We kenden elkaar van haar noch pluim en hebben mekaar op de Weg ontmoet. Jammer genoeg heeft Chris, geplaagd door een maag-darm infectie z'n tocht toen moeten onderbreken. Bij mijn schrijven voor de aanvraag deze keer had ik een extra groetje voor hem bijgevoegd. Een hartelijk mailtje werd er teruggestuurd. Nee deze keer zouden we elkaar niet treffen. Een off-jaar voor hem. Na onze ontmoeting heeft hij nog gepelgrimmerd tussen Porto en SdC. Van Samos  naar SdC heeft hij verleden jaar met z'n dochter gestapt. Het was leuk vast te stellen dat hij nog steeds de geloofsbrieven opstelt. Zo kon ik vernemen hoe het met hem was vergaan sinds onze ontmoeting op de Zilverroute. 

Voilà, weeral een stapje verder in de voorbereiding 👍